Wat is aanbod?

Je aanbod is dat wat jij je doelgroep te bieden hebt. Je aanbod begint natuurlijk met je product of dienst; wat is het en welke kenmerken heeft het. De zogenaamde ‘features’. Zeg maar de objectieve eigenschappen. In een ideale wereld zijn de eigenschappen voor een specifieke doelgroep onderscheidend. Maar al is je aanbod functioneel beter dan dat van de concurrent, je aantrekkingskracht zit vaker in de beleving die de doelgroep heeft wanneer die met jou of je product in aanraking komt. Dat zou je de dienstverlening kunnen noemen. Je aanbod bestaat dus ook uit bijvoorbeeld je bereikbaarheid, garantie of manier waarop het product gekocht kan worden.

Hoe werkt het?

Het aanbod moet dus altijd worden bezien vanuit de ogen van je doelgroep. Het kan dan ook niet los worden gezien van de waardeperceptie; hoeveel waarde hecht jouw doelgroep aan het aanbod. Je prijsstrategie is daarom ook een cruciaal onderdeel van je aanbod. Niet alleen de hoogte zegt iets over de waarde, de vorm die je hiervoor kiest, zegt iets over de relatie die je met je klant wilt aangaan. Een jaarabonnement zegt iets anders dan een 10-rittenkaart, om maar eens wat te noemen.

Stel, je hebt een bureau voor financieel management en je ziet (visie) dat ondernemers vinden dat zij hun eigen boontjes moeten kunnen doppen en dus ook, zij het met tegenzin, zo veel mogelijk zelf hun administratie willen doen. Dan ligt jouw missie in het verlengde daarvan en zal die zoiets zijn als ondernemers faciliteren autonoom te kunnen beslissen. En dat bepaalt ook je strategische pijlers, bijvoorbeeld doe-het-zelftools, kennisontwikkeling en hoogwaardige IT. Maar als jouw visie op de doelgroep is dat zij vooral willen doen waar ze goed in zijn en daarom van harte hun financieel management uitbesteden, wordt jouw missie waarschijnlijk iets als ondernemers ruimte geven om te ondernemen en de strategische pijlers zijn bijvoorbeeld partnership, persoonlijk en netwerk. Dit levert heel andere bureaus op met heel andere mensen, werkwijze, producten, tarieven en communicatie.

Het ‘doe-het-zelfbureau’ heeft weinig mensen, het aanbod bestaat uit onlineapplicaties tegen lage tarieven gebaseerd op licenties en een tarief per gebruik. Er is een aanvullende vragen- of adviesservice, maar ook daar wordt apart voor betaald. Het ‘partnerbureau’ biedt de klant een vaste financiële man die elke week een paar uur in het bedrijf is. Die financiële man wordt niet per uur betaald, maar ontvangt een service-fee waarvoor hij altijd bereikbaar is. Dan heb je dus zelf geen mensen in dienst (die gaan nog wel eens weg en dat vindt dit type klanten hoogst irritant), nee, je werkt alleen met partners. Er zit dan ook een maximum aan het aantal klanten per ‘financiële man’.